บทที่ 7 Chapter 6

หลังจากที่เคลียร์ทุกอย่างเสร็จธาดาก็กลับเข้ามาทำงานต่อในแผนก เขาเปิดภาพในกล้องที่ถ่ายก่อนหน้านี้ เลื่อนหาภาพที่ดูดีที่สุดก่อนจะทำหน้าไม่ค่อยชอบเท่าไหร่

"ไม่มีสวยสักภาพเลย ไม่เห็นจะเหมาะสมกันเลยสักนิด"

เขาเบะปากออกมาอย่างหมั่นไส้ก่อนจะเลือกที่ดีที่สุดแล้วเข้าโปรแกรมถ่ายภาพตกแต่งให้ดูดีที่สุดเพื่อส่งไปยังขั้นตอนต่อไป

"ธาดานายจะไปพัทยาแล้วลาพักด้วยใช่มั้ย"

"อืม ทำไมเหรอ"

"เปล่าหรอก ก็แค่จะบอกว่าถ้าถ่ายเสร็จนายส่งไฟล์มาก่อนนะ เดียวฉันจัดการต่อเอง"

เขาพยักหน้าอย่างพอเข้าใจทุกอย่างก่อนจะหันไปทำงานตรงหน้าต่อ วันนี้หลังเลิกงานต้องพาแพรีสไปซื้อชุดว่ายน้ำที่ห้าง เขามีความสงสัยว่าทำไมผู้หญิงถึงชอบใส่ชุดว่ายน้ำโชว์เนื้อหนังให้คนอื่นดู ไม่เห็นจะน่าดูตรงไหนเลยเขาไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ แต่แพรีสกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันนอกจากคู่นอน เพราะฉะนั้นเธอจะใส่โชว์ใครก็เรื่องของเธอเขาไม่สนใจหรอก

ทางด้านของแพรีสเธอเลือกชุดว่ายน้ำในเว็บของทางร้านไว้ล่วงหน้า ไปถึงจะได้เช็คของและจ่ายเงินได้เลย ถ้าไปแล้วเลือกในตอนนั้นอาจจะไม่ได้ตัวที่ชอบก็ได้ ทางร้านเพิ่งลงคอลเลคชั่นใหม่ในเว็บเดี๋ยวจะไม่ทันได้ซื้อคนอื่นจะเอาไปหมด

"อร๊ายยย บิกินี่สีแดงตัวจิ๋ว สวยเวอร์เอาตัวนี้แหละ"

เธอกดใส่ในรถเข็นก่อนจะเลื่อนดูชุดอื่นต่อ และสุดท้ายเธอก็สั่งจองไปสามชุด เอาไว้ใส่สักสามวันถ่ายรูปให้สวยที่สุดไปลงในโซเชียล เห็นแบบนี้เธอมีคนติดตามหลักแสนนะในอดีตตอนเรียนมหาวิทยาลัยเคยเป็นดาวมหาลัยมาก่อน ก็เลยมีคนรู้จักเยอะและมีหนุ่มๆมาติดตามเยอะพอตัว

"โอเคเรียบร้อย"

แพรีสปิดหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะนั่งทำงานของตัวเองต่อ ในหัวก็คิดว่าจะทำยังไงให้ธาดารักและหลงเธอหัวปักหัวปำดี ฟังดูยากและแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยอ่ะ

"เฮ้อ! ไม่มีสมาธิทำงานเลยอ่ะ"

หญิงสาวเท้าคางมองไปยังประตู บางครั้งก็มีความสุขที่มีเขาอยู่ตรงนี้และบางครั้งก็รู้สึกเครียดที่ไม่สามารถเอาชนะใจเขาได้เลยสักนิด

"บางทีก็ท้อนะ ทำไมถึงใจแข็งขนาดนี้เนี่ย"

เธอทำหน้าเศร้าถอนหายใจออกมาก่อนจะนอนฟุบลงกับโต๊ะ เธอจะอดทนได้อีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้แต่คิดว่าคงอดทนได้นานมากพอควร ก็เพราะว่ารักคำเดียวไง...

ช่วงเย็น... แพรีสมองซ้ายมองขวาก่อนจะวิ่งไปขึ้นรถของธาดา เมื่อเข้ามาถึงเธอแทบจะหายใจหอบ วางกระเป๋าลงกอดแขนชายหนุ่มอย่างออดอ้อน

"ธาดาเค้าเหนื่อยจัง"

"เดี๋ยวเร่งแอร์ให้แล้วกัน"

หญิงสาวจิ๊ปากใส่ชายหนุ่มอย่างขัดใจก่อนจะปล่อยแขนเขาออกแล้วกอดอกทำหน้างอง้ำอย่างน้อยใจ อุตส่าห์อ้อนขนาดนี้แล้วแทนที่จะหาทิชชู่มาซัพเหงื่อให้แต่ดั้นทำหน้าเรียบเฉยไม่ห่วงกันเลย

"ไม่ต้องมาทำหน้างอ ไม่ง้อนะ"

"ใช่สิแพรีสเป็นแค่คู่นอนไม่ใช่แฟนนี่ คุณจะไปสนใจเอาใจใส่เหมือนผู้หญิงที่คุณรักเหรอ"

"ผมยังไม่มีแฟน"

เขาเอ่ยเพียงแค่นั้นก่อนจะหันไปสนใจถนนตรงหน้าต่อ แพรีสสะบัดหน้าใส่เขาอย่างงอนๆมองไปข้างนอกไม่ยอมคุยกับเขา จนมาถึงที่ห้างก็ยังไม่มีเสียงตอบรับจากผู้หญิงขี้งอน ธาดากับกุญแจรถก่อนจะเดินลงไปทันที หญิงสาวมองเขาที่ยืนอยู่ข้างนอกดีดดิ้นไปมาอย่างขัดใจ ไม่เห็นจะมาง้อกันเลย แถมยังกับรถใส่เธออีก

"ไอ้คนใจร้าย ชิ"

ธาดามองไปยังประตูรถดูว่าหญิงสาวจะออกมาเมื่อไหร่ จนแล้วจนรอดก็ไม่ยอมออกมาสักที

"เฮ้อ! ผู้หญิงอะไรขี้งอนชะมัด"

เขาถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้เธอแล้วดึงแขนออกมาจากรถ

"จะหายใจไม่ออกนะแพรีส"

"ก็ตัวเองใจร้ายนี่"

เธอสะบัดหน้าใส่ชายหนุ่มอย่างงอนๆ เขาปิดรถพร้อมกับล็อคให้เรียบร้อยจากนั้นก็กุมมือเธอแล้วพาเดินไปด้วยกัน

"เดี๋ยวจะง้อด้วยการซื้อชุดว่ายน้ำให้"

หญิงสาวหยุดชะงักไปก่อนจะเหลือบสายตามองชายหนุ่มอย่างไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ คนอย่างเขานะเหรอจะง้อเธอและอีกอย่างชุดว่ายน้ำที่เธอจองไว้ราคาแพงมากแถมยังสั่งไปตั้งสามตัว เงินเดือนเขาทั้งเดือนยังซื้อไม่ได้เลย ถ้าเห็นราคาคงได้หาวิธีง้ออย่างอื่นแทนแน่เลย

"เค้าจะซื้อสามชุดเลยนะ"

"อืม สิบชุดก็ได้เลือกมา แต่ช่วยเลิกทำตัวเหมือนเด็กหน่อย อายุเลขสามแล้วทำอย่างกับตัวเองเป็นเด็กประถม งอนอะไรไม่เข้าเรื่อง"

เขาเอ่ยออกมาเสียงเรียบก่อนจะพาหญิงสาวเดินขึ้นไปโซนขายเสื้อผ้า ธาดาหันไปมองหน้าหญิงสาวก่อนจะเอ่ยถามเสียงเรียบ

"ร้านไหน"

"ร้านตรงนั้นค่ะ จะซื้อให้จริงเหรอมันแพงมากเลยนะ"

"หยิบมาแล้วกัน"

เขาไม่พูดอะไรเยอะพาเธอไปยังร้านที่หญิงสาวชี้ก่อนจะปล่อยมือจากเธอมองหาพนักงานให้มารับลูกค้า

"สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ดิฉันแนะนำมั้ยคะ"

"พาคุณผู้หญิงไปดูชุดว่ายน้ำหน่อยครับ"

"ได้ค่ะ เชิญทางนี้เลยนะคะ"

แพรีสมองชายหนุ่มก่อนจะเดินตามพนักงานเข้าไปโซนชุดว่ายน้ำ ส่วนเขานั่งรถตรงโซฟาของทานร้านหยิบนิตยสารมานั่งอ่านฆ่าเวลา หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ส่งไปให้พนักงานดูเพราะเธอจองผ่านเว็บมาแล้ว

"พอดีว่าตอนกลางวันจองผ่านเว็บไซต์มาค่ะ"

"อ่อ คุณแพรีสนะคะ เชิญทางนี้เลยค่ะทางเราเตรียมของให้แล้ว"

พนักงานหยิบชุดที่หญิงสาวจองออกมาให้เธอดูเนื้อผ้าและดูไซส์ก่อนชำระเงิน เธอยิ้มกว้างออกมาอย่างถูกใจเล็กจิ๋วเหมาะสำหรับทริปทะเลมาก เธอจะไปล่องเรือกลางทะเลแล้วจะถ่ายรูปชุดบิกินี่ถ่ายลงโซเชียล มันต้องเริ่ดมากแน่นอนเลยอ่ะ ถ้าเพื่อนเห็นคงDMมาด่าในแชทไม่ขาดสายโทษฐานไม่ชวน

"สวยมากค่ะเริ่ดที่สุด เอาสามตัวนี้ค่ะ"

"งั้นเชิญข้างนอกเลยค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะพาไปชำระเงินที่เคาน์เตอร์"

พนักงานหยิบชุดใส่ถุงก่อนจะพาหญิงสาวไปชำระเงินด้านหน้าเคาน์เตอร์ ธาดาเห็นเธอเดินออกมาพร้อมพนักงานก็หยิบบัตรจากกระเป๋ากางเกงส่งไปให้พนักงานเอาไปชำระเงิน ชุดว่ายน้ำสามตัวราคาเกือบสี่หมื่น ทำไมมันแพงขนาดนี้เนี่ย เขาไม่ได้เสียดายเงินนะแต่สงสัยว่าชุดว่ายน้ำที่มันต้องใช้ผ้าเกรดดีมากขนาดนั้นเลยเหรอ

"เค้าจ่ายเองก็ได้นะ"

"ไม่เป็นอะไรซื้อให้ แล้วก็ห้ามทำหน้าบึ้งให้เห็นอีกนะถือว่าง้อแล้ว"

เขารับบัตรคืนมาจากพนักงานก่อนจะกุมมือพาหญิงสาวเดินออกไปนอกร้าน แพรีสมองชุดว่ายน้ำในมือยิ้มแก้มปริที่ได้ชุดตามที่ต้องการมาเรียบร้อย

"ตัวเองไม่ดูชุดของเค้าเหรอ"

"ไม่อ่ะ แค่ชุดว่ายน้ำเองใส่ๆไปเถอะ"

เขาเอ่ยออกมาไม่คิดอะไร ชุดว่ายน้ำมันก็คงมาตรฐานทั่วไป ดูจากแพรีสเป็นคนที่แต่งกายในแต่ละวันไม่โป๊มากออกจะเรียบร้อยด้วยซ้ำคงจะใส่แบบไม่โป๊มากแหละ

"ขอบคุณนะคะที่ซื้อให้ รับรองว่าจะใส่ทุกตัวให้คุ้มที่สุดเลย"

"ตามใจเถอะผมไม่ห้าม"